“Η ομάδα εναλλακτικής εκπαίδευσης του Α.Σ.Τ.Ο., και όλοι όσοι συμμετείχαν σε αυτή την ομάδα, (μαθηματικοί, φιλόλογοι, αρχαιολόγος, φυσικός και φοιτητές) γοητεύτηκαν και απόλαυσαν αυτή τη διαδρομή. Παράλληλα έδωσαν την ευκαιρία σε όσους την παρακολούθησαν να διαπιστώσουν ότι υπάρχει και άλλος τρόπος προσέγγισης της γνώσης με διεπιστημονικότητα, επικοινωνία, έρευνα, παιχνίδι και καθοδηγούμενη ανακάλυψη της γνώσης. 

Οκτώβρης του 2022. Η ομάδα εναλλακτικής διδασκαλίας του Α.Σ.Τ.Ο. υποδέχθηκε τους φοιτητές του παιδαγωγικού του πανεπιστημίου Πατρών και υλοποίησε μαζί τους ένα τρίωρο πρόγραμμα βιωματικής – εναλλακτικής διδασκαλίας. 

Το πνεύμα που επικράτησε μετά από αυτό το project περιγράφεται από αυτά που ακολουθούν: “Οι μαθητές σε πολύ μεγάλο αριθμό, δεν μαθαίνουν να διαβάζουν, δεν μαθαίνουν να ερευνούν, δεν μαθαίνουν μαθηματικά, δεν αποκτούν κριτική σκέψη, δεν μαθαίνουν να συνεργάζονται … μαθαίνουν ελάχιστα. 

Τι είναι αυτό που κάνει έναν μαθητή να αποτυγχάνει στο σχολείο; Να είστε βέβαιοι ότι υπάρχουν πειστικές αποδείξεις, ότι δεν είναι ο μαθητής που αποτυγχάνει, αλλά ότι το σύστημα είναι ανεπαρκώς σχεδιασμένο. Ή καλύτερα, μιας και είναι ο κυρίαρχος μηχανισμός αναπαραγωγής του συστήματος, το σύστημα είναι επιστημονικά σχεδιασμένο με στόχο να μην αλλάζει τίποτα. Μέσα από αυτή τη δραστηριότητά μας, συνειδητοποιήσαμε πως ίσως σε μια κοινωνία του μέλλοντος, που θα σέβεται όλους τους ανθρώπους και θα βλέπει ως πλούτο τη διαφορετικότητα, οι εναλλακτικοί τρόποι θα πάψουν να είναι εναλλακτικοί και απλά θα είναι αυτοί που θα ταιριάζουν στον καθένα μας. Και θυμηθήκαμε πως τα ανθρώπινα όντα ρέπουν από τη φύση τους προς τη μάθηση και μαθαίνουν ουσιαστικά όταν τους έχει διασφαλιστεί ένα κλίμα ασφάλειας που τα προτρέπει να παραμένουν ανοιχτά στις εμπειρίες τους. Είναι αποδεδειγμένο ότι μαθαίνουμε αυτά που μας ενδιαφέρουν, και μάλιστα όταν έχουμε κίνητρο, και ότι η γνώση αποκτάται μέσα από το μετασχηματισμό των εμπειριών μας. Επίσης, η γνώση είναι τόσο πιο βαθιά, όσο τα κίνητρα έχουν να κάνουν με την περιέργεια και το ενδιαφέρον των μαθητών και όχι με τους βαθμούς, τις χρηματικές αμοιβές ή τις τιμωρίες. Με δεδομένα τα παραπάνω, η βιωματική μάθηση θα έπρεπε να αποτελεί βασικό κορμό της εκπαίδευσης.”